Uważam, że hermetyzm zawiera tak fundamentalną i niepodważalną wiedzę, że błędem byłoby nie napisać o niej. Przemilczenie jej bogactwa byłoby wielką stratą. Dlatego postaram się przedłożyć, najlepiej jak potrafię, istotę jego wewnętrznej esencji mądrości. Niestety najczęściej, pomimo wszechobecności śladów idei jego nauk w wielu filozofiach całego świata, a także ogromnego wpływu, jaki wywarł na nie wszystkie, pierwotne ich źródło jest bardzo często pomijane i zniekształcane. Jest to o tyle niezrozumiałe, iż filozofia hermetyczna jest podstawą, na której zostały zbudowane niemal wszystkie znane systemy mistyczne. Prawa, jakie zawiera, są uniwersalnym spojrzeniem na mechanizmy całego uniwersum i nie ograniczają się do jednej płaszczyzny. Mogą zostać z powodzeniem stosowane zarówno do płaszczyzn znanych, materialnych lub czysto abstrakcyjnych.
Zresztą z drugiej strony, być może izolowanie i "hermetyczność" tych nauk okazały się zbawieniem. Uchroniły go przed tym, co spotkało inne systemy filozoficzne. Utratą uniwersalności i mityzacją, połączone z nadinterpretacjami w celach podtrzymywania władzy i kontrolowania wyznawców. Tak powstawały religie, przeistaczając to, co prawdziwe i czyste w sposób mniej lub bardziej dowolny, z czasem dokonując ogromnego zafałszowania. Odnalezienie na powrót tej pierwotnej, uniwersalnej filozofii byłoby niezwykle trudne, gdyż wymagało długich studiów porównawczych wszystkich systemów teologicznych świata. I tak zresztą też niektórzy czynią, byle wydobyć fragmenty owej wiedzy. Na szczęście zawsze istniała grupa ludzi, nad którymi sprawowała opiekę Opatrzność Boża nie pozwalając, aby prawdziwa wiedza hermetyczna uległa zapomnieniu. Istniejąc w umysłach tych nielicznych wybrańców była przekazywana ustnie z zachowaniem najwyższej ostrożności, aby nie została przypadkiem zniekształcona, co byłoby równoznaczne z upodleniem i utratą tego, co najcenniejsze w niej - Czystej Prawdy.
Chroniło to przed dostaniem się tej wiedzy w niepowołane ręce. Nie chodziło o to, że żałowano jej zwykłym śmiertelnikom. Jednak w czasach nawet nam bliskich - średniowieczu, przyznanie się do takich dalece niechrześcijańskich (czyżby?) poglądów było herezją i równoznaczne z podpisaniem na siebie wyroku śmierci.
Prawdziwym uczniom Prawdy hermetyzmu były przekazywane i wyjaśniane tak, że stawali się oni potem mistrzami, niosąc ową wiedzę dalej, w odmęty historii i czasu... i tak aż do dziś, kiedy wiedza ta na powrót może stopniowo wychodzić na światło dzienne. Już narażając osoby ją "niosące" nie tyle na śmierć, co najwyżej na śmiech fanatycznych krytyków. A to nie jest wielką przeszkodą.
Błogosławieństwo zaiste, iż nie nabrał ów pierwotny hermetyzm żadnej otoczki teologicznej. Dzięki temu czysty i prawdziwy zawsze pozostawał tylko filozofią. I dzięki temu dotrwał w niezmienionej postaci do dziś, abyśmy mogli zgłębić jego mądrość i dostąpić głębokiego zrozumienia.
Przyglądając się historii, ślady hermetyzmu możemy odnaleźć we wszystkich zakątkach świata. Powody ku temu są dwa.
Na pierwszy składają się dwie cechy hermetyzmu: jego uniwersalność i prawdziwość, wyrażone ponadwymiarowo i ponadczasowo. Cóż to oznacza? Oznacza to, że ludzie w różnych zakątkach świata mogli oddzielnie dochodzić do tych samych wielkich Prawd. I tak też się działo. Jest to zatem dowód podkreślający autentyczność nauk hermetyzmu, wynikający z ich stałości, nie uzależnionej od jakiegokolwiek aspektu Istnienia.
Drugi powód to naturalne rozprzestrzenianie się filozofii w oparciu o czynnik ludzki. I tu zaczyna się cała otoczka historii i legend wokół tej starożytnej wiedzy.
Boska Siła prowadzi nas przez życie tak, że gdy jesteśmy gotowi otrzymać wiedzę, jest tylko kwestią czasu, aż to się stanie. Wystarczy zachować otwartość i szczerość intencji. W ten sposób zawsze poszukujący odnajdywali na swej drodze Mistrzów, a Mistrzowie uczniów, którym przekazywali zdobytą wiedzę.
Niewątpliwie swoje źródło ma hermetyzm w starożytnym Egipcie, a może nawet i w innym miejscu, i odleglejszych czasach, co jest równie prawdopodobne ze względu na uniwersalny charakter tej filozofii... co też jest trudne do udowodnienia. Niewątpliwie hermetyzm zawiera wiedzę, która musiała zawsze być obecna tam, gdzie była obecna Prawda.
W każdym razie tradycja głosi, że kolebką hermetyzmu jest Egipt i nie ma powodów, by temu nie wierzyć. Zaś inicjatorem legendarny Hermes Trismegistos*, zwany Skrybą Bogów. I jest to bardzo wymowne określenie.
Można powiedzieć, że Hermes stworzył hermetyzm, ale tylko wtedy, gdy na myśli mamy zebranie i spisanie wiedzy oraz mądrości, która zawsze BYŁA, JEST i BĘDZIE, a następnie zawarcie jej w filozofii, której też zresztą nie stworzył. Co najwyżej można stwierdzić, że on ją zainicjował dla ludzi. TU na Ziemi, w TYM czasie.
U niego brali nauki oraz korzystali z jego wiedzy wielcy mędrcy całego świata, ściągając do Egiptu po prawdziwe zrozumienie i wiedzę. Egipt był miejscem, gdzie zgromadzono starożytną wiedzę mistyczną. Tu adepci stawali się mistrzami, by następnie z entuzjazmem kontynuować wielkie dzieło Hermesa, niosąc w świat uniwersalne zrozumienie Praw rządzących całym Stworzeniem Boskim. I tak wpływy tej wiedzy odnajdziemy na całym świecie. Bliski wschód, Indie, Chiny, Japonia, Grecja. Również w judaizmie, wczesnym chrześcijaństwie... zapewne wymieniać by można jeszcze długo.
Sama sylwetka Hermesa Trismegistosa jest owiana wielką tajemnicą i wiele wiedzy o nim zaginęło, a i jego liczne dzieła uległy zapomnieniu. Najważniejsze z nich, które zachowały się do dzisiejszych czasów to: Tabula Smaragdina, wraz z Corpus Hermeticum. Jednak pomimo upływu lat i zaginięcia ogromnej części spisanych nauk, zarówno przez uczniów jak i samego Hermesa "Po Trzykroć Wielkiego", drogą sukcesji mistrzów i uczniów udało się ją zachować do dzisiaj.
To, o czym będę pisał, to jak się domyślam tylko skromny skrawek, ale bez względu na to niosący ze sobą ogromną wiedzę, dającą klucz do zgłębienia największych tajemnic Stworzenia.
Największe dzieło Hermesa, które zachowało się do dziś, to Szmaragdowa Tablica [łac. Tabula Smaragdina]. Pozwolę przytoczyć sobie jej treść. Uważam, że w doskonały sposób ukazuje esencję całej filozofii hermetycznej, łącząc wszystkie jej elementy. W istocie jest to synteza całej jego filozofii. Nie liczę, że ktoś zrozumie jej znaczenie już teraz. Choć naturalnie nie ukrywam, że chciałbym zostać pozytywnie zaskoczony. Chcę tylko pokazać Wam Ją...
Pełne zrozumienia powyższego tekstu daje ogromną mądrość i wiedzę, dającą się zastosować wobec każdej manifestacji Boga. Jednak jest ono dane nadal tylko nielicznym. Dlatego nie dokonamy bezpośredniej analizy. Jest to skomplikowane i moim zdaniem niepotrzebne. Łatwiej i skutecznej będzie, gdy oprzemy się na wiedzy gromadzonej i segregowanej przez całe setki lat w umysłach mistrzów hermetyzmu.
Z tego powodu zajmiemy się analizą Siedmiu Praw.
Siedem Prawd Prawdy, klucz, wraz z którym zyskacie dostęp do wszystkich zakamarków własnego umysłu i Pełne zrozumienie. Oto one:
W kolejnych artykułach będziemy rozpatrywać i tłumaczyć poszczególne Prawa. Postaram się dać Wam możliwość zrozumienia esencji w niej zawartej, tak aby wydała się oczywista, co nie jest aż tak trudne, ponieważ są to Prawdy uniwersalne, których podważyć nie sposób. Zatem ich prawdziwe zrozumienie przyjść musi wcześniej lub później. Kiedy? To zależy tylko od Was...
Ta część to tylko wstęp, przedsmak kolejnych artykułów. Ma za zadanie wprowadzić w specyficzny nastrój, jaki towarzyszy tej prastarej, duchowej wiedzy. Tak, aby zagłębianie się w kolejne warstwy mądrości nie trąciło swą innością, hermetycznością. Wiedza, którą tu przedstawię, ma wymiar ponadczasowy, dlatego jej wartość jest bezcenna. I dlatego tak bardzo warto się w nią zagłębić. Wszystkich zainteresowanych i chętnych, a także i tych znudzonych zachęcam do zapoznania się z kolejnymi częściami cyklu. Poruszymy bardzo ważne i ciekawe zagadnienia. Następny artykuł będzie traktował o pierwszym z Siedmiu Praw - PRAWIE MENTALIZMU.