Rzeczywistość to zagadka, prawda? Większość ludzi chroni się przed swoim końcem, robiąc zwykłe rzeczy, to ich tarcza. Jednak w obliczu śmierci często bywają samotni, dopiero wtedy widzą, przestają być ignorantami.

Są obszary, w które można wejść za pomocą roślin halucynogennych. Owe widzenie poszerza naszą świadomość, daje coś więcej oprócz zrozumienia, mianowicie wzbogaca nas o doświadczenia. To pole, na którym stoją Castaneda i don Juan.

Książka jest opisem przeżyć Carlosa, gdy ten był pod wpływem Mescalito. Z pewnością większość właśnie poprosiłaby o opis tego halucynogenu albo coś w tym stylu. Mescalito, to inaczej pejotl, niewielki kaktus pochodzący z Nowego Meksyku i Teksasu, z którego można czerpać meskalinę, element wywołujący "wizje".

A zatem tomik traktuje o przeżyciach "odrębnej rzeczywistości" z wykorzystaniem roślin halucynogennych. Choć nie ma praktyk związanych z jej "widzeniem", to nie zabraknie ciekawych dialogów między Carlosem a Juanem i pewnych filozofii życia.

Od technicznej strony książka wygląda następująco:
312 strony
Oprawa: miękka
Format: 13x20 cm
17 rozdziałów, 19 licząc wstęp i epilog

Z historycznej strony: druga książka Castanedy, zawierająca się w etapie opisu przeżyć z udziałem roślin halucynogennych (pierwszą książką była "Nauki don Juana").

Ocena: język i przekaz książki jest lżejszy od pozostałych, jednak właściwa treść pozostaje równie ciekawa jak w reszcie. Czego chcieć więcej?